میکروفون بیسیم

طی سالهای اخیر، روند رشد ارتباطات بدون سیم با ظهور تلفن های سلولی جهش بزرگی نمود. این درحالیست که در سال ٢٠٠٣ ارتباطات بی سیم یکصدمین سالگرد تولد خو را جشن گرفت. صد سال پیش و در تاریخ ١٩ ژوئن ١٠٩٣ نخستین پیام تلگراف بدون سیم برفراز آتلانتیک تا انگلستان توسط رئیس جمهور روزوولت مخابره شد و این نقطه آغاز ارتباطات بی سیم و تولد آن به شمار می رود، بطوریکه امروزه ارتباطات بی سیم به گونه ای در ابعاد زندگی ما نفوذ کرده است. میکروفون های بی سیم نیز از این موضوع مستثنی نیستند و هم اکنون بیش از ٢٠٠ نوع مختلف از این میکروفون ها توسط سازندگان در سرتاسر دنیا تولید و عرضه می شوند.

یک سیستم میکروفون بی سیم، معمولاً متشکل از سه بخش اصلی شامل: میکروون، فرستنده و گیرنده است. اما آنچه که قابلیت حذف سیم را نسبت به سیستم های میکروفون معمولی به این تجهیزات می بخشد، قطعاً اجزاء فرستنده و گیرنده آن می باشند. بخش فرستنده این تجهیزات معمولاً در قالب یک مجموعه و به همراه بخش میکروفون و فاقد سیم، ادقام و عرضه می شوند

در سیستم های جدید میکروفون بدون سیم، دو آنتن مختلف، یکی بر روی بخش فرستنده و دیگری بر روی قسمت گیرنده وجود دارد. هنگامیکه فاصله فرستنده از آنتن گیرنده بیش از حد مجاز افزایش می یابد، در این حالت صدا و سیگنال های رادیویی دچار تحریف و نویز می شوند. به علاوه استفاده از امواج بالای فرکانسی باند (UHF) که دارای طول موج کوتاه تری نسبت به (VHF) می باشند، باعث کاهش بازتابش سیگنالها در محیط مورد استفاده می شود.

تمامی سیستم های میکروفون بی سیم، همانند دیگر لوازم بدون سیم، بر مبنای کار با امواج رادیویی، الزاماً بر روی یک دسته از باندها و فرکانس ها عمل می کنند. سیستم های اولیه میکروفون بی سیم معمولاً به طریقه (FM) و در محدوده کانال های ٢ تا ٦ تلویزیونی از باند (VHF) عمل می کردند. این فرکانس ها به علت وجود تداخل با منابع قدرتمند انتشار همگانی( دکل ها پخش برنامه های تلویزیونی) و عدم وجود پهنای باند لازم، نمی توانستند کیفیت بالای صوت را تضمین نمایند. در دهه١٩٧٠، کمیته فدرال ارتباطات آمریکا، محدوده کانال های ٧ تا ١٣ تلویزیونی از باند بالای (VHF) را برای سیستم میکروفون بی سیم اختصاص داد. کشورهای دیگر به غیر از آمریکا نیز باندهایی را در محدوده مشابه، به این سیستم ها اختصاص دادند. امروزه نیز باند (وی اچ اف) میکروفون بی سیم همچون باند (UHF) کاربرد وسیعی دارند. اما باند (UHF) مزایای بیشتری را در بر دارد، از جمله اینکه این باند فرکانسی تراکم کمتری نسبت به باند (VHF) از نظر کانال های تلویزیونی دارد. اما مهمترین مزیت این باند بالاتر بودن فرکانس آن نسبت به (VHF) است. بطوریکه بالا بودن این فرکانس به معنای کوتاه بودن طول موج آن است و کوتاهی طول موج نیز باعث افزایش کیفیت و کاهش نویز صدا می گردد. علاوه بر این مدار الکترونیکی فرستنده (UHF) ظریف تر و کوچکتر از فرستنده (VHF) است.

کارخانه جات سازنده بطور معمول فرکانس های میان ٦١٤ تا ٨٠٦ مگاهرتز از باند (UHF) را برای تولیدات خود در نظر می گیرند. این باند که برابر کانال های ٣٨ تا ٧٠ تلویزیونی است، در تلویزیونهای جدید دیجیتالی دغدغه های گذشته را از نظر تداخل و تاثیرات منفی در بر ندارد. گذشته از این کیمته فدرال ارتباطات آمریکا، باز هم جهت کاهش نگرانی ها، باند ٢.٤ گیگا هرتز را نیز به میکروفون های بی سیم اختصاص داده است. همچنین این باند، نخستین باند استاندارد جهانی برای میکروفون های بی سیم نیز شناخته شده است.

با وجود آنکه باند مذکور مزایای زیادی همچون کاهش تداخل، افزایش وضوح و شفافیت صوت، افزایش برد رادیویی را به ارمغان می آورد، اما معایبی را نیز در بر دارد، از جمله آنکه تلفن های بی سیم و اجاق های مایکرویوو قادر به ایجاد تداخل بر روی این باند می باشند و در مرحله بعد باند ٥.٨ گیگا هرتزی تلفن های بی سیم است که به تازگی تخصیص یافته. از آنجایی که میکروفون های بی سیم، تنها تولید کننده گان و منابع انتشار امواج رادیویی نیستند، بدیهی است که تجهیزاتی همچون رایانه ها، رادیوهای دوطرفه و دستگاه های پخش صوت و تصویر، همگی می توانند منبعی برای ایجاد تداخل های احتمالی باشند.

میکروفون بیسیم

میکروفن رومیزی

میکروفون 

MODEL:SF - 318

تک کانال ، فرکانس UHF

قابلیت جستجو اتوماتیک جهت بهترین فرکانس

Main Fame Size: ½ Rack unit

Carrier Frequency Range: UHF 500 860

Receiving Mode: Antea  - Diversity Receiving

Oscillation: PLL synthesized

Frequency response: 65Hz 18khZ +0dB/ -3Db

Battery: 9V

میکروفن رومیزی

میکروفن بیسیم 

تمامی سیستم های میکروفون بی سیم، همانند دیگر لوازم بدون سیم، بر مبنای کار با امواج رادیویی، الزاماً بر روی یک دسته از باندها و فرکانس ها عمل می کنند. سیستم های اولیه میکروفون بی سیم معمولاً به طریقه (FM) و در محدوده کانال های 2 تا 6 تلویزیونی از باند (VHF) عمل می کردند. این فرکانس ها به علت وجود تداخل با منابع قدرتمند انتشار همگانی( دکل ها پخش برنامه های تلویزیونی) و عدم وجود پهنای باند لازم، نمی توانستند کیفیت بالای صوت را تضمین نمایند. در دهه1970، کمیته فدرال ارتباطات آمریکا، محدوده کانال های 7 تا 13 تلویزیونی از باند بالای (VHF) را برای سیستم میکروفون بی سیم اختصاص داد. کشورهای دیگر به غیر از آمریکا نیز باندهایی را در محدوده مشابه، به این سیستم ها اختصاص دادند. امروزه نیز باند (وی اچ اف) میکروفون بی سیم همچون باند (UHF) کاربرد وسیعی دارند. اما باند (UHF) مزایای بیشتری را در بر دارد، از جمله اینکه این باند فرکانسی تراکم کمتری نسبت به باند (VHF) از نظر کانال های تلویزیونی دارد. اما مهمترین مزیت این باند بالاتر بودن فرکانس آن نسبت به (VHF) است. بطوریکه بالا بودن این فرکانس به معنای کوتاه بودن طول موج آن است و کوتاهی طول موج نیز باعث افزایش کیفیت و کاهش نویز صدا می گردد. علاوه بر این مدار الکترونیکی فرستنده (UHF) ظریف تر و کوچکتر از فرستنده (VHF) است.

کارخانه جات سازنده بطور معمول فرکانس های میان 614 تا 806 مگاهرتز از باند (UHF) را برای تولیدات خود در نظر می گیرند. این باند که برابر کانال های 38 تا 70 تلویزیونی است، در تلویزیونهای جدید دیجیتالی دغدغه های گذشته را از نظر تداخل و تاثیرات منفی در بر ندارد. گذشته از این کیمته فدرال ارتباطات آمریکا، باز هم جهت کاهش نگرانی ها، باند 2.4 گیگا هرتز را نیز به میکروفون های بی سیم اختصاص داده است. همچنین این باند، نخستین باند استاندارد جهانی برای میکروفون های بی سیم نیز شناخته شده است.
با وجود آنکه باند مذکور مزایای زیادی همچون کاهش تداخل، افزایش وضوح و شفافیت صوت، افزایش برد رادیویی را به ارمغان می آورد، اما معایبی را نیز در بر دارد، از جمله آنکه تلفن های بی سیم و اجاق های مایکرویوو قادر به ایجاد تداخل بر روی این باند می باشند و در مرحله بعد باند 5.8 گیگا هرتزی تلفن های بی سیم است که به تازگی تخصیص یافته. از آنجایی که میکروفون های بی سیم، تنها تولید کننده گان و منابع انتشار امواج رادیویی نیستند، بدیهی است که تجهیزاتی همچون رایانه ها، رادیوهای دوطرفه و دستگاه های پخش صوت و تصویر، همگی می توانند منبعی برای ایجاد تداخل های احتمالی باشند.

میکروفن بیسیم 

میکروفن تریبونی

مواج صوتی که به میکروفون برخورد می کنند باعث می شوند سیم پیچ در میدان آهن ربا به لرزش در آید. بدین ترتیب، سیگنال الکتریکی در سیم پیچ تولید می کند، به طوری که جریان آن همانند نوسانات امواج صوتی تغییر می کند
البته وقتی امواج صوتی به سیگنال های الکتریکی تبدیل شدند می توان آنها را برای مصارف مختلف به کار برد. در تصویر زیر سیگنال الکتریکی ابتدا تقویت شده و سپس بر روی نوار ضبط می شود

در مدل سازی زیر عملکرد میکروفون به نمایش گذاشته شده است. همانطور که می بینید بر اثر برخورد صدا به صفحه میکروفون، آهن ربا داخل سیم پیچ به حرکت در آمده و ولتاژی تولید می شود. برای تولید صدا، بسامد کم و یا بسامد زیاد را انتخاب نمایید. درضمن برای صدا با شدت زیاد نیز (دامنه زیاد) را انتخاب کنید. وقتی این سیگنال به سیم پیچ بلندگو فرستاده می شود، میدان مغناطیسی متغیری در آن بوجود می آورد. این میدان تأثیر متقابلی بر میدان آهن ربا میگذارد و آن را به حرکت وامی دارد. سیم پیچ مخروط بلندگو را به حرکت در می آورد به دنبال آن باعث نوسان هوا شده و در نتیجه امواج صوتی مشابه ای تولید می گردد. میکروفون و بلندگو با آهن ربای متحرک نیز بر اساس اصل مشابه ای کار می کند

امروزه بیشتر میکروفن ها از سیستم های القای الکترو مغناطیسی (میکروفن های پویا (دینامیک))، تقییر گنجایش خازنی (میکروفن های خازنی (کندانسر))، تنش پیزوالکتریسیته و سوار سازی (مدولاسیون) نوری برای تولید سیگنال الکتریکی از امواج مکانیکی بهره می برند

میکروفن تریبونی

میکروفن کنفرانس

می توانید میکروفون مینیاتوری را با یک سیم بلند به رکوردر وصل کنید. برای این کار فقط به یک مبدل نیاز دارید که اتصال میکروفون مینیاتوری را به کانکتور XLR تبدیل کند، که می توانید آن را از بازار تهیه کنید. باید مراقب سیم باشید و البته یادتان باشد که این روش در صورت حرکت بازیگر کارایی ندارد.

مشکلات مربوط به نویز

در جهانی پر از صداها و نویزهای ناخواسته، خصوصیت حساس بودن به صدا از تمام جهات در میکروفون های مینیاتوری می تواند به این معنی باشد که امکان استفاده از آنها در بعضی شرایط خاص وجود ندارد. در مبحث بعدی به خصوصیت جهتدار بودن میکروفون های بوم خواهیم پرداخت، اما یک میکروفون مینیاتوری omnidirectional تمام صداهایی که در مدار خود بشنود را دریافت می کند، یعنی به هیچ عنوان صدایی که از پشت سر بشنود را حذف نمی کند.

بنابراین، اگر میکروفون را به قدر کافی به دهان بازیگر نزدیک کنید، صدای او به بلندترین سیگنال صوتی در محدوده میکروفون شما تبدیل می شود، و خواهید دید که به دلیل نزدیک بودن میکروفون، و تنظیمات gain حاصل از آن، صداها و نویزهای ناخواسته کمتر می شوند. به عبارت دیگر: وقتی میکروفون به درستی و نزدیک به دهان بازیگر نصب شود، می توانیم پیچ دریافت صدا (gain knob) را پایین بیاوریم، بدین ترتیب صدای بازیگر بر صدای مثلا هواپیما یا ماشین چمن زنی غالب می شود.

میکروفن کنفرانس

میکروفن وسیله ای است که برای تبدیل انرژی مکانیکی حاصل از حرکت لحظه ای ذرات هوا ناشی از امواج صوتی (انرژی آکوستیکی) به انرژی الکتریکی می باشد و اگر آن را ضبط کنیم می توانیم بعدا آنرا بازیافت کنیم .
امواج صوتی که به میکروفن برخورد می کنند باعث می شوند سیم پیچ در میدان آهن ربا به لرزش در آید. بدین ترتیب، سیگنال الکتریکی در سیم پیچ تولید می کند، به طوری که جریان آن همانند نوسانات امواج صوتی تغییر می کند
البته وقتی امواج صوتی به سیگنال های الکتریکی تبدیل شدند می توان آنها را برای مصارف مختلف به کار برد. در تصویر زیر سیگنال الکتریکی ابتدا تقویت شده و سپس بر روی نوار ضبط می شود

در مدل سازی زیر عملکرد میکروفن به نمایش گذاشته شده است. همانطور که می بینید بر اثر برخورد صدا به صفحه میکروفون، آهن ربا داخل سیم پیچ به حرکت در آمده و ولتاژی تولید می شود. برای تولید صدا، بسامد کم و یا بسامد زیاد را انتخاب نمایید. درضمن برای صدا با شدت زیاد نیز (دامنه زیاد) را انتخاب کنید. وقتی این سیگنال به سیم پیچ بلندگو فرستاده می شود، میدان مغناطیسی متغیری در آن بوجود می آورد. این میدان تأثیر متقابلی بر میدان آهن ربا میگذارد و آن را به حرکت وامی دارد. سیم پیچ مخروط بلندگو را به حرکت در می آورد به دنبال آن باعث نوسان هوا شده و در نتیجه امواج صوتی مشابه ای تولید می گردد. میکروفون و بلندگو با آهن ربای متحرک نیز بر اساس اصل مشابه ای کار می کند

امروزه بیشتر میکروفن ها از سیستم های القای الکترو مغناطیسی (میکروفن های پویا (دینامیک))، تقییر گنجایش خازنی (میکروفن های خازنی (کندانسر))، تنش پیزوالکتریسیته و سوار سازی (مدولاسیون) نوری برای تولید سیگنال الکتریکی از امواج مکانیکی بهره می برند

میکروفن

میکروفن  یقه ای

بهتر است قبل از هر چیز به توضیح اصطلاحات تخصصی بپردازیم. میکروفون مینیاتوری در واقع همان نوع میکروفونی است که ابتدا به Lavalier شهرت داشت (و ما گاهی آن را به اسم میکروفون یقه ای یا گردنی می شناسیم). سازندگان بسیاری به ساخت این نوع میکروفون ها می پردازند مثل Rode, Shure, DPA, Seheiser, Countryman و غیره و هدف تمام آنها یک چیز است: اینکه در عین برخورداری از یک اندازه بسیار کوچک، پاسخ فرکانسی بسیار طبیعی و بسیار یکنواخت تولید کنند. این نوع میکروفون ها معمولا Omnidirectional هستند یعنی صدا را از تمام جهات ضبط می کنند (پس مهم نیست که میکروفون را در چه جهتی گذاشته باشید).

روی خط مو

بسیاری از میکروفون های مینیاتوری مجهز به بادگیرهای کوچکی هستند که با خارج کردن آن می توانید به راحتی میکروفون را لای موها نزدیک به پیشانی بازیگر پنهان کنید. حال اگر صدای دریافتی را با هدفون تست کنید، فورا متوجه خواهید شد که نیازی نیست برای دریافت یک صدای طبیعی حتما میکروفون را جلوی دهان بازیگر بگیرید.

زیر یقه

اگر نمی توانید میکروفون را لای موهای بازیگر بگذارید (شاید بازیگر شما اصلا مو نداشته باشد)، مخفی کردن آن زیر یقه هم نتیجه فوق العاده ای می دهد. مجددا بادگیر را خارج و میکروفون را زیر یقه وصل کنید، طوری که در دید نباشد. بهتر است یک غلاف پارچه ای نازک دور میکروفون بکشید و بعد آن را به یقه وصل کنید تا از ایجاد نویز حاصل از کشیده شدن کپسول میکروفون به یقه جلوگیری کنید.

میکروفون آشکار

اگر حضور میکروفون در صحنه بلامانع است به شیوه گزارشگرها کارتان راحت می شود. میکروفون را روی یقه (حدودا 25 سانتی متر پایین تر از دهان) نصب، صدا را تست و ضبط را شروع کنید.

میکروفون مخفی

میکروفون مینیاتوری به قدری کوچک است که همه جا می توان آن را مخفی کرد، نه فقط روی بدن بازیگر. در بعضی از نماها می توان میکروفون را داخل یک گلدان یا یکی دیگر از اجزای صحنه مخفی کرد. این روش مقرون به صرفه نیز هست، چون دو بازیگر می توانند از یک میکروفون در صحنه استفاده کنند. مسلم است که اگر بازیگر در حال حرکت باشد، این روش جواب نمی دهد، اما اگر مثلا دو نفر را در حال شام خوردن سر یک میز داشته باشید، می توانید میکروفون را بین شاخه های گل روی میز پنهان کنید.

اتصال میکروفون

موضوعی که به آن نپرداختیم این است که میکروفون های مینیاتوری به چه چیزی متصل می شوند. در شرایط عادی این میکروفون ها به یک فرستنده رادیویی بی سیم وصل می شوند. اندازه این فرستنده ها بسته به شرکت تولید کننده آنها متفاوت است، اما برای مثال کمپانی Shure، دارای نوعی ENG (دریافت کننده مخابراتی الکترونیک) است که اندازه آن بزرگتر از یک جفت باطری قلمی نمی شود. البته هر فرستنده برای کار کردن نیاز به یک گیرنده دارد، بنابراین یک گیرنده بی سیم هم وجود دارد که به رکوردر صدا یا دوربین وصل می شود.

استفاده از گوشی هوشمند

اخیرا اتصال مستقیم میکروفون به رکوردر صدا جایگزین فرستنده های بی سیم شده است. اما با توجه به اندازه و وزن حتی کوچک ترین رکوردرها، متصل کردن آنها به بدن بازیگر عملی نیست. به همین دلیل میکروفون های Rode گوشی های هوشمند را جایگزین آنها کرده اند. در واقع Rode یک نرم افزار موبایل iOS به نام Rode Rec نیز برای این منظور طراحی کرده است. بدین ترتیب بازیگر به یک میکروفون کوچک مجهز شده و iPhone یا iPod Touch را در جیبش می گذارد. شما هم اگر یک گوشی Apple داشته باشید می توانید از این روش استفاده کنید.

میکروفون رومیزی

در مدل سازی زیر عملکرد میکروفون به نمایش گذاشته شده است. همانطور که می بینید بر اثر برخورد صدا به صفحه میکروفون، آهن ربا داخل سیم پیچ به حرکت در آمده و ولتاژی تولید می شود. برای تولید صدا، بسامد کم و یا بسامد زیاد را انتخاب نمایید. درضمن برای صدا با شدت زیاد نیز (دامنه زیاد) را انتخاب کنید. وقتی این سیگنال به سیم پیچ بلندگو فرستاده می شود، میدان مغناطیسی متغیری در آن بوجود می آورد. این میدان تأثیر متقابلی بر میدان آهن ربا میگذارد و آن را به حرکت وامی دارد. سیم پیچ مخروط بلندگو را به حرکت در می آورد به دنبال آن باعث نوسان هوا شده و در نتیجه امواج صوتی مشابه ای تولید می گردد. میکروفون و بلندگو با آهن ربای متحرک نیز بر اساس اصل مشابه ای کار می کند

امروزه بیشتر میکروفن ها از سیستم های القای الکترو مغناطیسی (میکروفن های پویا (دینامیک))، تقییر گنجایش خازنی (میکروفن های خازنی (کندانسر))، تنش پیزوالکتریسیته و سوار سازی (مدولاسیون) نوری برای تولید سیگنال الکتریکی از امواج مکانیکی بهره می برند

میکروفون رومیزی

پاور میکسر

به طور معمول 2 گونه میکسر صوت وجود دارند، میکسرهای پاور دار (Powerd Mixer) که دارای آمپلی فایر (تقویت کننده صدا برای اتصال به بلندگوهای پسیو) هستند و بدون پاور (Unpowered Mixer) که همان میکسر معمولی خواهد بود

اما راه تشخیص میکسر از پاور میکسر در ظاهر چند مورد خواهد بود

بهترین کار دقت به مدل دستگاه و توضیحات آن روی بدنه ی دستگاه است. روی دستگاه میکسر فقط نوشته شده Mixer اما روی تمام دستگاه های پاور میکسر نوشته شده Powered mixer (این عبارت معمولا در زیر مارک و مدل دستگاه نوشته می شود) و در کنار عبارت پاور میکسر میزان توان خروجی پاور دستگاه را نیز ذکر می کنند. مثلا 700×2 یعنی این دستگاه می تواند 700 وات توان را در دو خط خروجی بدهد. 700 وات برای لاین راست و 700 وات برای لاین چپ

تفاوت دیگر پاور میکسرها با میکسرها در وزن و اندازه ی آنها است. پاور میسکر ها معمولا قطور تر و سنگین تر از میکسر ها هستند. گرچه این قانون در مورد پاور میکسر های گران قیمتی که از فناوری های نانو استفاده می کنند چندان صدق نمی کند

میتوانید از خروجی های دستگاه نیز تشخیص دهید که دستگاه پاور میکسر است و یا میکسر. اگر دستگاه خروجی با توان بالا داشت پاور میکسر است. این خروجی ها نیز معمولا از جکهای اسپیکونی استفاده می کنند. خروجی توان بالا را می توانید از توضیحاتی که در کنار آن خروجی نوشته شده تشخیص دهید. این خروجی ها اغلب در پشت دستگاه هستند و در کنار آن وات خروجی و مقاومت آن به اهم نوشته شده است

میکروفون بیسیم

طی سالهای اخیر، روند رشد ارتباطات بدون سیم با ظهور تلفن های سلولی جهش بزرگی نمود. این درحالیست که در سال 2003 ارتباطات بی سیم یکصدمین سالگرد تولد خو را جشن گرفت. صد سال پیش و در تاریخ 19 ژوئن 1093 نخستین پیام تلگراف بدون سیم برفراز آتلانتیک تا انگلستان توسط رئیس جمهور روزوولت مخابره شد و این نقطه آغاز ارتباطات بی سیم و تولد آن به شمار می رود، بطوریکه امروزه ارتباطات بی سیم به گونه ای در ابعاد زندگی ما نفوذ کرده است. میکروفون های بی سیم نیز از این موضوع مستثنی نیستند و هم اکنون بیش از 200 نوع مختلف از این میکروفون ها توسط سازندگان در سرتاسر دنیا تولید و عرضه می شوند.

یک سیستم میکروفون بی سیم، معمولاً متشکل از سه بخش اصلی شامل: میکروون، فرستنده و گیرنده است. اما آنچه که قابلیت حذف سیم را نسبت به سیستم های میکروفون معمولی به این تجهیزات می بخشد، قطعاً اجزاء فرستنده و گیرنده آن می باشند. بخش فرستنده این تجهیزات معمولاً در قالب یک مجموعه و به همراه بخش میکروفون و فاقد سیم، ادقام و عرضه می شوند

در سیستم های جدید میکروفون بدون سیم، دو آنتن مختلف، یکی بر روی بخش فرستنده و دیگری بر روی قسمت گیرنده وجود دارد. هنگامیکه فاصله فرستنده از آنتن گیرنده بیش از حد مجاز افزایش می یابد، در این حالت صدا و سیگنال های رادیویی دچار تحریف و نویز می شوند. به علاوه استفاده از امواج بالای فرکانسی باند (UHF) که دارای طول موج کوتاه تری نسبت به (VHF) می باشند، باعث کاهش بازتابش سیگنالها در محیط مورد استفاده می شود.

تمامی سیستم های میکروفون بی سیم، همانند دیگر لوازم بدون سیم، بر مبنای کار با امواج رادیویی، الزاماً بر روی یک دسته از باندها و فرکانس ها عمل می کنند. سیستم های اولیه میکروفون بی سیم معمولاً به طریقه (FM) و در محدوده کانال های 2 تا 6 تلویزیونی از باند (VHF) عمل می کردند. این فرکانس ها به علت وجود تداخل با منابع قدرتمند انتشار همگانی( دکل ها پخش برنامه های تلویزیونی) و عدم وجود پهنای باند لازم، نمی توانستند کیفیت بالای صوت را تضمین نمایند. در دهه1970، کمیته فدرال ارتباطات آمریکا، محدوده کانال های 7 تا 13 تلویزیونی از باند بالای (VHF) را برای سیستم میکروفون بی سیم اختصاص داد. کشورهای دیگر به غیر از آمریکا نیز باندهایی را در محدوده مشابه، به این سیستم ها اختصاص دادند. امروزه نیز باند (وی اچ اف) میکروفون بی سیم همچون باند (UHF) کاربرد وسیعی دارند. اما باند (UHF) مزایای بیشتری را در بر دارد، از جمله اینکه این باند فرکانسی تراکم کمتری نسبت به باند (VHF) از نظر کانال های تلویزیونی دارد. اما مهمترین مزیت این باند بالاتر بودن فرکانس آن نسبت به (VHF) است. بطوریکه بالا بودن این فرکانس به معنای کوتاه بودن طول موج آن است و کوتاهی طول موج نیز باعث افزایش کیفیت و کاهش نویز صدا می گردد. علاوه بر این مدار الکترونیکی فرستنده (UHF) ظریف تر و کوچکتر از فرستنده (VHF) است.

کارخانه جات سازنده بطور معمول فرکانس های میان 614 تا 806 مگاهرتز از باند (UHF) را برای تولیدات خود در نظر می گیرند. این باند که برابر کانال های 38 تا 70 تلویزیونی است، در تلویزیونهای جدید دیجیتالی دغدغه های گذشته را از نظر تداخل و تاثیرات منفی در بر ندارد. گذشته از این کیمته فدرال ارتباطات آمریکا، باز هم جهت کاهش نگرانی ها، باند 2.4 گیگا هرتز را نیز به میکروفون های بی سیم اختصاص داده است. همچنین این باند، نخستین باند استاندارد جهانی برای میکروفون های بی سیم نیز شناخته شده است.

با وجود آنکه باند مذکور مزایای زیادی همچون کاهش تداخل، افزایش وضوح و شفافیت صوت، افزایش برد رادیویی را به ارمغان می آورد، اما معایبی را نیز در بر دارد، از جمله آنکه تلفن های بی سیم و اجاق های مایکرویوو قادر به ایجاد تداخل بر روی این باند می باشند و در مرحله بعد باند 5.8 گیگا هرتزی تلفن های بی سیم است که به تازگی تخصیص یافته. از آنجایی که میکروفون های بی سیم، تنها تولید کننده گان و منابع انتشار امواج رادیویی نیستند، بدیهی است که تجهیزاتی همچون رایانه ها، رادیوهای دوطرفه و دستگاه های پخش صوت و تصویر، همگی می توانند منبعی برای ایجاد تداخل های احتمالی باشند.

میکروفون یقه ای

بهتر است قبل از هر چیز به توضیح اصطلاحات تخصصی بپردازیم. میکروفون مینیاتوری در واقع همان نوع میکروفونی است که ابتدا به Lavalier شهرت داشت (و ما گاهی آن را به اسم میکروفون یقه ای یا گردنی می شناسیم). سازندگان بسیاری به ساخت این نوع میکروفون ها می پردازند مثل Rode, Shure, DPA, Seheiser, Countryman و غیره و هدف تمام آنها یک چیز است: اینکه در عین برخورداری از یک اندازه بسیار کوچک، پاسخ فرکانسی بسیار طبیعی و بسیار یکنواخت تولید کنند. این نوع میکروفون ها معمولا Omnidirectional هستند یعنی صدا را از تمام جهات ضبط می کنند (پس مهم نیست که میکروفون را در چه جهتی گذاشته باشید).

روی خط مو

بسیاری از میکروفون های مینیاتوری مجهز به بادگیرهای کوچکی هستند که با خارج کردن آن می توانید به راحتی میکروفون را لای موها نزدیک به پیشانی بازیگر پنهان کنید. حال اگر صدای دریافتی را با هدفون تست کنید، فورا متوجه خواهید شد که نیازی نیست برای دریافت یک صدای طبیعی حتما میکروفون را جلوی دهان بازیگر بگیرید.

زیر یقه

اگر نمی توانید میکروفون را لای موهای بازیگر بگذارید (شاید بازیگر شما اصلا مو نداشته باشد)، مخفی کردن آن زیر یقه هم نتیجه فوق العاده ای می دهد. مجددا بادگیر را خارج و میکروفون را زیر یقه وصل کنید، طوری که در دید نباشد. بهتر است یک غلاف پارچه ای نازک دور میکروفون بکشید و بعد آن را به یقه وصل کنید تا از ایجاد نویز حاصل از کشیده شدن کپسول میکروفون به یقه جلوگیری کنید.

میکروفون آشکار

اگر حضور میکروفون در صحنه بلامانع است به شیوه گزارشگرها کارتان راحت می شود. میکروفون را روی یقه (حدودا 25 سانتی متر پایین تر از دهان) نصب، صدا را تست و ضبط را شروع کنید.

میکروفون مخفی

میکروفون مینیاتوری به قدری کوچک است که همه جا می توان آن را مخفی کرد، نه فقط روی بدن بازیگر. در بعضی از نماها می توان میکروفون را داخل یک گلدان یا یکی دیگر از اجزای صحنه مخفی کرد. این روش مقرون به صرفه نیز هست، چون دو بازیگر می توانند از یک میکروفون در صحنه استفاده کنند. مسلم است که اگر بازیگر در حال حرکت باشد، این روش جواب نمی دهد، اما اگر مثلا دو نفر را در حال شام خوردن سر یک میز داشته باشید، می توانید میکروفون را بین شاخه های گل روی میز پنهان کنید.

اتصال میکروفون

موضوعی که به آن نپرداختیم این است که میکروفون های مینیاتوری به چه چیزی متصل می شوند. در شرایط عادی این میکروفون ها به یک فرستنده رادیویی بی سیم وصل می شوند. اندازه این فرستنده ها بسته به شرکت تولید کننده آنها متفاوت است، اما برای مثال کمپانی Shure، دارای نوعی ENG (دریافت کننده مخابراتی الکترونیک) است که اندازه آن بزرگتر از یک جفت باطری قلمی نمی شود. البته هر فرستنده برای کار کردن نیاز به یک گیرنده دارد، بنابراین یک گیرنده بی سیم هم وجود دارد که به رکوردر صدا یا دوربین وصل می شود.

استفاده از گوشی هوشمند

اخیرا اتصال مستقیم میکروفون به رکوردر صدا جایگزین فرستنده های بی سیم شده است. اما با توجه به اندازه و وزن حتی کوچک ترین رکوردرها، متصل کردن آنها به بدن بازیگر عملی نیست. به همین دلیل میکروفون های Rode گوشی های هوشمند را جایگزین آنها کرده اند. در واقع Rode یک نرم افزار موبایل iOS به نام Rode Rec نیز برای این منظور طراحی کرده است. بدین ترتیب بازیگر به یک میکروفون کوچک مجهز شده و iPhone یا iPod Touch را در جیبش می گذارد. شما هم اگر یک گوشی Apple داشته باشید می توانید از این روش استفاده کنید.

تقریبا هیچ چیز به اندازه یک کیفیت صدای بالا به فیلم شما جذابیت حرفه ای نمی بخشد و از این حیث هیچ عصری به خوبی عصر حاضر نبوده، چرا که امروزه امکان صدابرداری همزمان، و تسخیر احساس و اتمسفر صحنه در لحظه فراهم شده است. به همین دلیل تصمیم گرفتیم این بار از میکروفون ها و به ویژه از میکروفون های مینیاتوری صحبت کنیم.

روزگاری یک میکروفون شات گان متصل به یک بوم تنها راه ضبط صدا بود (و اغلب هنوز هم ارجحیت دارد). اما حالا، یک میکروفون مینیاتوری خوب یکی از بهترین ادوات در این زمینه است، و زحمت نگهداشتن بوم را هم کم می کند

تقریبا هیچ چیز به اندازه یک کیفیت صدای بالا به فیلم شما جذابیت حرفه ای نمی بخشد و از این حیث هیچ عصری به خوبی عصر حاضر نبوده، چرا که امروزه امکان صدابرداری همزمان، و تسخیر احساس و اتمسفر صحنه در لحظه فراهم شده است. به همین دلیل تصمیم گرفتیم این بار از میکروفون ها و به ویژه از میکروفون های مینیاتوری صحبت کنیم.

روزگاری یک میکروفون شات گان متصل به یک بوم تنها راه ضبط صدا بود (و اغلب هنوز هم ارجحیت دارد). اما حالا، یک میکروفون مینیاتوری خوب یکی از بهترین ادوات در این زمینه است، و زحمت نگهداشتن بوم را هم کم می کند.

میکروفون تریبونی

میکروفون وسیله ای است که برای تبدیل انرژی مکانیکی حاصل از حرکت لحظه ای ذرات هوا ناشی از امواج صوتی (انرژی آکوستیکی) به انرژی الکتریکی می باشد و اگر آن را ضبط کنیم می توانیم بعدا آنرا بازیافت کنیم .

امواج صوتی که به میکروفون برخورد می کنند باعث می شوند سیم پیچ در میدان آهن ربا به لرزش در آید. بدین ترتیب، سیگنال الکتریکی در سیم پیچ تولید می کند، به طوری که جریان آن همانند نوسانات امواج صوتی تغییر می کند

البته وقتی امواج صوتی به سیگنال های الکتریکی تبدیل شدند می توان آنها را برای مصارف مختلف به کار برد. در تصویر زیر سیگنال الکتریکی ابتدا تقویت شده و سپس بر روی نوار ضبط می شود

در مدل سازی زیر عملکرد میکروفون به نمایش گذاشته شده است. همانطور که می بینید بر اثر برخورد صدا به صفحه میکروفون، آهن ربا داخل سیم پیچ به حرکت در آمده و ولتاژی تولید می شود. برای تولید صدا، بسامد کم و یا بسامد زیاد را انتخاب نمایید. درضمن برای صدا با شدت زیاد نیز (دامنه زیاد) را انتخاب کنید. وقتی این سیگنال به سیم پیچ بلندگو فرستاده می شود، میدان مغناطیسی متغیری در آن بوجود می آورد. این میدان تأثیر متقابلی بر میدان آهن ربا میگذارد و آن را به حرکت وامی دارد. سیم پیچ مخروط بلندگو را به حرکت در می آورد به دنبال آن باعث نوسان هوا شده و در نتیجه امواج صوتی مشابه ای تولید می گردد. میکروفون و بلندگو با آهن ربای متحرک نیز بر اساس اصل مشابه ای کار می کند

امروزه بیشتر میکروفن ها از سیستم های القای الکترو مغناطیسی (میکروفن های پویا (دینامیک))، تقییر گنجایش خازنی (میکروفن های خازنی (کندانسر))، تنش پیزوالکتریسیته و سوار سازی (مدولاسیون) نوری برای تولید سیگنال الکتریکی از امواج مکانیکی بهره می برند

لینک های مرتبط : میکروفون بیسیم / میکروفون یقه ای / میکروفون تریبونی / میکروفون رومیزی /میکروفون کنفرانس

میکروفون

صدابَر[۱] یا میکروفن (به فرانسوی: microphone) دستگاه یا حسگری است که صدا را به جریان الکتریسیته تبدیل می کند. میکروفون (به شکل محاوره ای مایک نامیده می شود(/ maɪk /) وسیله ای است که صوت را به الکتریسیته و نیز حسگری است که صوت را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند. در سال ۱۸۷۶، امیل برلاینر نخستین میکروفن را اختراع کرد که به عنوان فرستنده ی صدا در تلفن ها به کار برده شد. میکروفن ها کاربردهای زیادی در تلفن، ضبط صوت، سیستم های کارائوکه، سمعک، ساخت فیلم و انیمیشن، مهندسی صوت، تلفن های رادیویی خصوصی (همانند واکی تاکی اما در مسافت های بیشتر)، بلند گوهای دستی، ساخت برنامه های رادیویی و تلویزیونی، ضبط صدا در رایانه ها، سیستم های تشخیص گفتار، voIP و نیز کاربردهای غیر صوتی (خارج از محدوده شنوایی انسان (از ۲۰ تا ۲۰۰۰۰ کیلو هرتز)) مانند بررسی فراصوت و سیستم های عیب یابی دارند.

امروزه بیشتر میکروفن ها از سیستم های القای الکترو مغناطیسی (میکروفن های پویا (دینامیک))، تقییر گنجایش خازنی (میکروفن های خازنی (کندانسر))، تنش پیزوالکتریسیته و سوار سازی (مدولاسیون) نوری برای تولید سیگنال الکتریکی از امواج مکانیکی بهره می برند.

باند و بلندگو

همه ما بلندگوهارامی شناسیم ومی دانیم وظیفه آنها چیست .ولی اینکه چگونه کار میکند ؟ وطی چه فرایندی کارش را انجام می دهد؟

ودیگر سوالات را سعی میکنیم در مطالب زیر بیشتر برسی کنیم

بلندگو آخرین عضو کار آدیو می باشد ولی بااینکه در آخر خط قرار دارد از اهمیت ویژه ای بر خوردار است وحدود 30 تا 50درصدیک صدای خوب دلنشین در سیستم بستگی به بلندگوی آن دارد .در حقیقت نمی توان صدای قابل قبولی بدون داشتن بلندگوهای خوب داشت.         

بلندگو در حقیقت وسیله ای است که انرزی اکتریکی را به انرزی صوتی تبدیل می کند.

بلندگو نزدیک به 100 سال است که اختراع شده است ودر طول زمان انواع مختلفی از لحاظ کارکرد اریه شده است از بلندگوهای کوارتزی گرفته تا بلندگوهای ریبون و پیزوالکتریکی وplanarوغیره ولی می توان گفت 98% بلندگوهای مورد استفاده تقریبا همان ساختمان وسازمان اولیه را دارد وهنوز از همان نوع داینامیک استفاده می شود

واساس کار آن بطور ساده بدین گونه است که سیم پیچ درون یک میدان مغناطیسی قرار دارد واز طرفی هم به یک مخروط وصل است وقتی که جریان متناوب الکتریکی که با فرکانسهای مختلف در درون سیم پیچ جریان پیدا میکند این سیم پیچ تشکیل میدان مغناطیسی می دهد که با میدان مغناطیسی ثابت از طرف آهنربای قوی ایجاد فاز هم نام یا غیر هم نام می کند که باعث دفع سیم پیچ به پایین ویا جذب آن به بالا می شود که با حرکت سیم پیچ مخروط متصل به آن نیز حرکت می کند وبا حرکت دادن هوای اطراف و مستقیم مخروط صدا ایجاد می شود .

حرکت سیم پیچ درون میدان مغناطیسی بسته به فرکانس الکتریکی گاهی اوقات تا 20000 بار در ثانیه (20کیلو هرتز) نیز میرسد .

واینگونه صدا ایجاد می شود

اجزای اصلی بلندگو:

1-FRAME OR BASKET-سبد یا بدنه در حقیقت تنه وشاسی یک بلندگو می باشد که تمام اجزا بلند گو روی آن سوار است . معمولا برای ساختن آن از آلومینویم دایکاست یا نوعی استیل ویا از پلاستیک استفاده می شود .

2-DIAPHRAGM /CONE-مخروط یا صفحه بلندگو.کار اصلی آن حرکت وجابجا کردن هوا می باشد که از مواد مختلفی مثل کاغذ/الیاف کربن/الیاف فایبر گلاس/پلاستیک/آلومنیوم/تیتانیوم/ابریشم وغیره ساخته می شود.

در میان شرکتهای صاحب سبک به مواد مختلفی برای افزایش کیفیت اعتقاد دارد از الیاف ساقه برنج گرفته تا سنگهای بازالت با 2700درجه فارنهایت ذوب شده ودر حقیقت پس از اختراع بلندگو بیشترین تغییرات بروی صفحه آن انجام شده است .

ولی خیلی ها معتقند هنوز کاغذ که قدیمی ترین مواد مورد استفاده است از بقیه موادبهتر است ودر تیوترها(بلندگوهای مخصوص فرکانس بالا )سعی می شوداز ابریشم برای ایجاد صدای بهتر استفاده شود

3-SURROUND-سوراند که در حقیقت کار اصلی اش کمک به حرکت آزادانه مخروط است در عین حال به کنترل صفحه مخروط هم کمک زیادی می کند .

سوراند هم از مواد مختلفی بسته به نوع بلندگو وکارخانه سازنده بلندگو ساخته می شود .رایجترین آنها اسفنج نیمه فشرده است .از لاستیکهایی با قابلیت کم ارتجاعی ومقاوم به گرما وسرما نیز به وفور استفاده می شود از مواد دیگر می توان به نوعی پارچه یا بافتهای شبیه پارچه والیاف میکروفیبرهم اشاره کرد

سوراندها معمولا به 3شکل (قوس روبه بالا /قوس روبه پایین/Mشکل)بسته به نوع بلندگو استفاده می شود

4-VOICE COILیاسیم پیچ که در واقع موتور یک بلندگو است ودر حقیقت قسمت اصلی یک بلندگو می باشد که بقیه اجزا نسبت به آن طراحی می شود . کویل از یک رشته سیم که بصورت فنرباکه ظرافت تمام پیچیده شده است تشکیل شده

در زمان گذشته اعتقاد داشتنند برای داشتن بلندگوی قوی باید قطر سیم پیچ زیاد باشد ولی حالا به این نتیجه رسیده اند که برای داشتن بلندگوی قوی باید ارتفاع سیم پیچ بیشتر شود به هر صورت که باشدافزایش مقدار سیم به قدرت بلندگو اضافه می کند در خیلی از موارد برای بلندگوهای گران قیمت از سیمهایی با سطح مقطع مستطیل استفاده می شود که به نوع سیم های تخت مشهور است.

وناگفته پیدااست که  جنس سیم هرچه خالص تر باشد کیفیت کار بیشتر خواهد شد

در خیلی مواقع برای افزایش مقاومت واستحکام سیم پیچ از روکشهای مختلف مثل از لاکهای مقاوم به گرماگرفته تاسرامیک  استفاده می شود

5-VOICE COIL FORMER- فرم دهنده سیم پیچ که در حقیقت بستر سیم پیچ می باشد که روی آن پیچیده می شودومعمولا طول آن از ارتفاع سیم پیچ بیشتر است .

از مواد مختلفی ساخته می شود مثل کاغذ مخصوص /آلومینیوم/مس وغیره که در همه موارد سعی می شود از مواد مقاوم به گرما ویا مواد مقاوم شده به گرما استفاده شود .

نگه دارنده سیم پیچ در نقطه ای به نام گلویی به صفحه مخروط متصل می شود

6-SPIDER-این عنکبوت که در ایران بیشتر به دمپر معروف است نوعی پارچه یا بافت فنری شکل است که کار اصلی آن کمک به تعادل وکنترل صفحه وجلوگیری از حرکت اضافه آن است . این قسمت کمک بسیار زیادی به فکتور CMSبلندگو می کند

دمپر از طرفی به گلویی سیم پیچ واز طرف دیگر به بدنه بلندگو وصل است .در خیلی از موارد از دمپرهای چند لایه برای کنترل بیشتر سابها استفاده می شود

7-DUST CAP-این قطعه که در واقع نوعی در پوش است که وظیفه اصلی آن جلوگیری از ورود گرد غبار وآشغال به داخل حفره سیم پیچ است. که از مواد مختلفی ساخته می شود که کاعذ از دردسر سازترین آنها است .

البته در بعضی از سابها وفوربا بالا آوردن وبزرگتر کردن داسکپ سعی می کنند فاکتورهای مثل SDبلندگورا بهبود ببخشند

8-MAGNET-مگنت یا آهنربا که در حقیقت وظیفه ایجاد میدان مغناطیسی را برعهده دارد در انتهای بلندگو قرار دارد از انواع مختلفی بسته به نوع مصرف بلندگو تشکیل و ساخته می شود . موادی مثل استرونتیوم و نیودیوم شایعترین مواد مورد مصرف می باشند

یک مگنت بسته به شارژ مغناطیسی آن می تواند به قدرت بلندگو کمک کند ودر بعضی موارد برای تامین شارژبیشتر نیاز به مگنت بیشتر است بخاطر همین است که از مگنتهای  چند لایه استفاده می شود

یکی از جالبترین کارهای مگنت (که زیاد مورد توجه عموم قرار نگرفته است)خاصیت وقابلیت خنک کردن سیم پیچ است بطوریکه اگر شما به یک سیم پیچ جریان الکتریکی متناوب ضعیف وصل کنید شروع به گرم شدن شدید می کند ملی اگر همان لحظه آن را در درون میدان مغناظیسی مگنت کنید سریعا گرمای خودرا از دست می دهد . واین یکی از دلایل است که طراحان بلندگوها ومخصوصا سابها سعی می کنند که سطح مقطع تماس مگنت وسیم پیچ را بیشتر کنند تا کویل راحتر خنک شود

9-PLAT ودر نهایت پلاتهای فلزی که وظیفه نگهداری آهنربا را دارند

اما بلندگوها برحسب سایز ووظیفه آنهابه چند دسته تقسیم می شود که در نوشته های آینده سعی در بررسی بیشتر آ نها داریم   

باند و بلندگو

سیستم پیجینگ

پیجر چیست؟

پیجر دستگاه گیرنده رادیویی کوچک است که امکان دریافت پیام، توام با دسترسی مداوم یک طرفه را برای کاربر فراهم مینماید.Image

این سیستم اولین بار در سال 1921 توسط پلیس شهر دیترویت ( امریکا) مورد استفاده قرار گرفت. اصطلاح پیجر اولین بار در سال 1959 در اشاره به یک وسیله ارتباط رادیویی ساخت شرکت موتورولا (Motorola) بکار گرفته شد و آن دستگاه گیرنده کوچکی بود که پیامهای رادیویی را بطور انفرادی به کسانی که آن را حمل می کردند، می رساند.

در اوایل دهه 1990 پیجرهای با پوشش آنتن دهی وسیعی به بازار آمد و تعداد استفاده کنندگان آن به 22 میلیون نفر رسید. در سال 1994 بیش از 61 میلیون نفر در جهان از پیجر استفاده می کردند. در کشورهای پیشرفته پس از یک دوره رکود کوتاه مدت، پیجر مجددا به عنوان یک وسیله ارتباطی کارامد، بی خطر و ارزان مورد توجه قرار گرفته و استفاده از آن در کنار سایر وسایل ارتباطی بسیار معمول گشته است. بطوریکه در سال 2003 تعداد مشترکین به بیش از 250 میلیون نفر رسید

پیجر چگونه کار می کند؟

پیجر یک وسیله ارتباطی پیام گیر قابل حمل می باشد. شخص ارسال کننده پیام (خواهان ارتباط یا Calling Party) از تلفن معمولی برای گرفتن شماره پیجر طرف مقابل استفاده کرده و پیام عددی یا حرفی یا صوتی خود را ارسال می نماید. این پیام در مدت کوتاهی توسط گیرنده پیجر دریافت شده و دارنده پیجر با شنیدن صدای بیپ و یا لرزش بدون صدا، از رسیدن پیام آگاه می شود. پیام در یافتی در صفحه نمایشگر (LCD) پیجر قابل رویت می باشد.

رمز و راز پیجر در این است که در داخل آن جعبه کوچک، گیرنده ای کار گذاشته شده که در عین سادگی از نظر تکنیکی بسیار پیچیده می باشد.

تعریف گیرنده پیجر

پیجر(Pager) یک لغت انگلیسی است و فارسی آن توسط فرهنگستان ادب فارسی ایران به پیجو معادل سازی شده است و در واقع یک دستگاه گیرنده رادیویی می باشد. اما تعریفی که اتحادیه بین المللی مخابرات از پیجینگ ارائه کرده بدین شرح است:

«پیجینگ سرویسی است یک طرفه و غیر صوتی که پیامهای عددی و حروفی را ارسال می کند».

1- پیجر بوقی یا بیپر (Beeper)

ابتدایی ترین نوع پیجر میباشد که با دریافت سیگنال از مراکز پیام به صدا در آمده و صاحب خود را از وجود پیام در مرکر آگاه می کند. این نوع پیجر فاقد صفحه نمایشگر بوده و از آن بعنوان نسل اول پیجر نام برده می شود.

2- پیجرعددی (Pager Numeric)

این نوع پیجر با داشتن یک صفحه نمایشگر کوچک، اعداد ارسال شده توسط مرکز پیام (Paging Terminal) را برروی صفحه نمایش نشان می دهد.

3- پیجر صوتی(Voice Pager)

این نوع پیجر با داشتن امکان دریافت و پخش صدا در بعضی از موارد خاص کاربرد دارد. به این ترتیب که پیام صوتی ارسال شده بوسیله خواهان ارتباط، توسط اپراتور به مشترک ارسال می گردد. نوع پیشرفته آن نیز امکان دریافت و ضبط صدا را دارد که مشترک به دلخواه خود در موقع مناسب می تواند به پیامهای رسیده گوش دهد. امروزه این نوغ پیجر جای خود را به تکنولوژی دیجیتالی واگذار کرده که پیجر حروفی- عددی می باشد.

4- پیجر حروفی عددی (Alphanumeric Pager)

متداولترین نوع پیجر، گیرنده حروفی و عددی است که با استفاده از نسل جدیدی از استانداردهای پیام رسانی مانند پروتکل POGSAG علاوه بر نمایش اعداد، قادر به ارسال حروف بصورت رمز و سپس گشایش و نمایش آنها بصورت نوشته می باشد. به دو صورت اپراتوری و مستقیم می توان روی این نوع پیجرها پیام ارسال نمود که امکان پیام رسانی سریعتر، ارزانتر و با قابلیت اطمینان بیشتری را به دارنده آن می دهد.

5- پیجر دو طرفه(Tow Way Pager)

اصولا پیجر گیرنده یک طرفه است. معهذا به منظور تنوع بخشیدن و ایجاد جذابیت بیشتر اخیرا گیرنده هایی ساخته شده است که پس از دریافت پیام، گیرنده پیجر سیگنال یا پیامی برای فرستنده پیام ارسال می کند. به عبارت دیگر دستگاه با ارسال این سیگنال یا پیام، دریافت پیام را تائید می کند.

شایان ذکر است که طراحی این سیستم بسیار پیچیده و دارای هزینه بسیار بالاست

ساختار اصلی شبکه رادیویی پیجر 

اصولا طراحی شبکه های رادیویی به عوامل زیادی بستگی داشته و میتوان گفت عواملی چون: پیش بینی میزان ترافیک خطوط ارتباطی، میزان سروسی دهی ، تعداد مدارات ارتباطی متصل به شبکه، فرهنگ مکالمه تلفنی مشترکین ، تراکم جمعیتی منطقه، وسعت و ساختار جغرافیای منطقه تحت پوشش، میزان مکالمات در ساعات پر ترافیک، آرایش ایستگاهها از نظر موقعیت مکانی، توان انتشار امواج، نبود مشکلات تداخل فرکانسی، تعداد و نوع استفاده از حاملهای گوناگون فرکانس، گستره محدوده پوشش رادیویی، میزان مطلوب نسبت signal به noise، ظرفیت اولیه شبکه در مرحله راه اندازی ، گسترش ظرفیت سیستم در ارتباط با افزایش تعداد مشترکین شبکه، رشد جمعیت منطقه شهری و روستایی، توزیع تلفن در شبکه تلفن ثابت، میزان تقاضای بخش تجاری، صنعتی، سیاحتی و مسافرتی و غیره... نقش تعیین کننده ای در طراحی اصولی شبکه را دارا میباشد.

بخش اول 

بطور کلی اجزاء ساختاری یک شبکه پیجر یک طرفه رادیو دیجیتال بدون در نظر داشتن نوع پروتکل آن و اینکه از نوع برون ایستگاهی Off Site (برای استفاده در منطقه وسیع و یا سراسری ) و یااز نوع درون ایستگاهی On Site ( برای استفاده در محوطه های بیمارستانی، کارخانجات و غیره ) باشد را میتوان به شرح ذیل دسته بندی کرد:

1- ترمینال پیجینگ

عبارتست از یک یا چند ترمینال رادیویی پیجینگ با واسطه های ورودی جهت دریافت پیامهای فراخونی خواهان مشترکین از شبکه های PSTN و PSPDN و غیره، اعمال مدیریت لازم بر روی آنها از نظر امور مشترکین و نهایتا انتقال پیامهای اولیه به طبقه بعدی یعنی واحد پردازنده سیستم.

2- پردازنده سیستم

پردازنده سیستم طبقه بعدی بوده که نقش یک سویچ را نیز ایفا می کند. یعنی در این مرحله پیامهای پیجویی اولیه دریافتی از ترمینال (های) رادیویی را با اعمال مدیریت لازم روی آنها و بر حسب پروتکل تعریف شده مثلا POCSAG در قالب اطلاعات اصلی (پیجینگ) و فرعی (کنترلی) بصورت درجا و با از طریق بستر انتقال به طبقه بعدی یعنی واحد کنترل کننده منطقه ای ارسال میشود.

3- کنترل کننده منطقه ای

ضمن تقسیم پیامهای کد شده (اصلی و فرعی) نقش کنترل فرستنده ها را با مدیریتی از پیش تعریف شده ایفا می کند.

واحد (های) کنترل کننده منطقه ای می تواند بصورت درجا و در کنار واحد پردازنده سیستم، نصب و یا از طریق بستر انتقال مناسب در فاصله دورتری و یا در منطقه دیگری مستقر شود.

4- ایستگاه رادیویی

شامل یک یا چند دستگاه فرستنده ثابت یک یا چند کاناله می باشد که در سطح منطقه تعریف شده و تحت پوشش شبکه و از طریق آنتن ایستگاه، پیامهای دریافتی از خواهان ارتباط را روی پیجر مشترک مورد نظر ارسال می کند.معمولا این واحد به یک سیستم گیرنده همزمان کننده نیز تجهیز می شود.

5- بستر انتقال

این واحد در بین واحدهای کنترل کننده منطقه ای و ایستگاه رادیویی و یا اینکه بین واحد کنترل کننده منطقه ای و واحد پردازنده سیستم قرار دارد و حامل پیامهای پیجینگ کد شده و تقسیم شده برای مناطق از قبل تعریف شده می باشد.

6- نحوه به کارگیری فرستنده ها

در ارسال پیامها، بطور کلی فرستنده های یک سیستم پیجینگ می تواند پیامهای ارسالی برای مشترکین را بصورت همزمان (SIMULCASTING) و یا بصورت تک تک و غیر همزمان ارسال کند.

شبکه های پیجر به دو صورت مورد استفاده قرار می گیرند:

الف - شبکه های عمومی(Public Network)

ب - شبکه های اختصاصی (Private Network)

الف - شبکه های رادیویی پیجر عمومی

اصطلاحا در سیستمهای پیجر، شبکه پیجر عمومی به شبکه هایی اطلاق می شود که در یک شهر، برای سرویس دهی به مشترکین عمومی و برای تعداد بیش از هزار نفر راه اندازی گردد.

در اینحالت هر شهری بطور مستقل مشترکین خود را سرویس دهی نموده و یا اینکه در حالتهای خاص می تواند با بهره گیری از شبکه سراسری پیجر، مشترکین شهرهای دیگر را نیز تحت پوشش قرار دهد.

از مشخصات اصلی شبکه پیجر عمومی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

1- طراحی متناسب با عوارض طبیعی و جغرافیایی شهر مورد نظر، بطوریکه پوشش امواج رادیویی در حد مطلوب بوده و پیام با بهترین کیفیت دریافت گردد.

2- طراحی متناسب با تعداد کاربران شبکه به دو صورت مستقیم و غیر مستقیم، که در آن حد اقل 8 تا 16 خط تلفن در مدار ورودی در نظر گرفته می شود. در روش غیر مستقیم تعدادی خطوط تلفن از نوع DID و یا END to End مورد نیاز خواهد بود.

اساس سیستم ارتباط یک طرفه پیجر :

ذخیره پیامها

مشترک می تواند در خواست نماید که در مدت غیبت و خروج وی از آن منطقه تحت پوشش به محض دریافت پیام پیجینگ، پیامهای دریافت شده را به اطلاع وی برسانند.

بازخوانی پیامها :

در صورتیکه مشترکی پیامی را به صورت کامل دریافت ننماید در اینصورت با تماس تلفنی با مراکز پیام پیجر، در خواست بازخوانی آن پیام را بکند. سیستم پیجینگ به طور خودکار سابقه چند پیام آخر را جهت بازخوانی ذخیره می کند.

پیامهای عمومی روزانه:

پیامهایی از قبیل پیش بینی وضع هوا، اخبار عمومی، اخبار ورزشی و قیمت ارز و سکه، پیام عمومی محسوب شده و مرکز پیام پیجر همه روزه در ساعات معین آنها را باطلاع مشترکین می رساند.

امنیت پیام:

مشترک جهت ایجاد امنیت در بازخوانی پیامهای خود، می تواند اسم رمزی را تعیین و به مراکز اعلام نماید. بدین ترتیب اگر کسی در خواست بازخوانی پیامهای مشترک مزبور را بکند باید اسم رمز را اعلام نماید، در صورت مطابقت، اپراتور اقدام به بازخوانی خواهد نمود.

ب - شبکه های رادیویی پیجر اختصاصی

با قابلیت شبکه عمومی برای تعداد کاربر کم و مکان محدود طراحی و مورد استفاده قرار می گیرد.

بخش دوم

سرویسهای شبکه پیجو اصولا با توجه به وضعیت زیربنایی ارتباطی شبکه های PSTN ,PSPN ، PLMN ، ISDN کشور دایر و یا تکمیل و قابل ارائه به مشترکین می گردد.

مزایای داشتن پیجر

1- داشتن پیجر به شما آزادی حرکت می دهد. کافیست به مردم بگویید « اگر با من کاری دارید میتوانید با پیجر من تماس بگیرید».

2- کسانی که برای شما مهم هستند می توانند در هر زمان به شما دسترسی پیدا نمایند. پیجر وسیله ای است مطمئن فوری و اختصاصی.

3- اگر بنا به مناسبت شغلی ولو برای مدت کوتاهی باید در حال حرکت بوده و دور از محل کارتان باشید، داشتن پیجر به شما این امکان را می دهد که همیشه در دسترس باشید.

4- داشتن پیجر به شما استفاده مادی نیز می رساند. همیشه در دسترس بودن یعنی ارائه سرویس بهتر به مشتریها و سرویس خوب به مشتریها یعنی در آمد بیشتر.

5- همیشه مشتریها نیستند که نیاز به تماس با شما را دارند. با داشتن پیجر افراد خانواده فرزندان و دوستان شما نیز می توانند به راحتی با شما تماس بگیرند.

6- از طرف دیگر داشتن پیجر توسط هر یک از اعضای خانواده، به شما این امکان را می دهد هر وقت که بخواهید با همسر و فرزندان خود تماس داشته باشید.

7- همیشه در دسترس بودن به نوعی حرفه ای بودن و داشتن کارایی و قابلیت اطمینان محسوب می شود. پیجر همیشه همه این امتیازات را برای شما فراهم می آورد.

8- پیجرباعث صرفه جویی در وقت و پول نیز هست. در شهرهای پر جمعیت امروزی داشتن پیجر بهترین راه صرفه جویی در وقت و پول است.

سیستم پیجینگ

بلندگو

در هر سیستم صوتی، کیفیت نهایی سیستم به بلندگوهای به کار رفته در آن سیستم بستگی دارد، اگر یک سیستم بسیار حرفه ای صوتی با آمپلیفایر بسیار پر قدرت، صدایی را که با کیفیت بسیار خوب ضبط شده است، از بلندگویی ضعیف پخش کند، صدا بسیار نا مطلوب خواهد بود.

بلندگوها سیگنالهای الکترونیکی را از دستگاههایی همانند سی دی های صوتی و DVD ها دریافت کرده و تبدیل به صداهای قابل شنیدن برای ما می کنند.

در مقاله حاضر، به تشریح مبانی کارکرد بلندگوها و نحوه تبدیل سیگنالهای الکترونیکی به صوت را تشریح خواهیم کرد.

مقدمه ای بر صوت:

در درون گوش آدمی پرده بسیار نازکی به نام پرده صماخ وجود دارد، هنگامی که این پرده مرتعش می شود، مغز انسان این لرزشها را بصورت صوت تفسیر خواهد کرد. یکی از عمده ترین عواملی که باعث تحریک و مرتعش شدن این پرده می شود، تغیرات فشار هوایی است که با آن برخورد می کند.

در عمل هنگامی که جسمی در فضا حرکت می کند، هوای اطراف خود را منبسط کرده و این انبساط باعث فشرده شدن هوا گردیده و این تغیر فشار در هوا منتشر شده و به گوش رسیده و باعث مرتعش شدن پرده صماخ می گردد.

به عنوان یک مثال ساده به شکل زیر دقت کنید:

در این شکل، یک زنگ ساده حرکت داده شده است. در این حالت در اثر برخورد چکش فلزی داخل زنگ با بدنه آن، فلز بدنه زنگ مرتعش شده و خود باعث مرتعش شدن مولکولهای اطراف زنگ می گردد. این مولکولهای مرتعش پس از برخورد به یکدیگر به گوش انسان رسیده و باعث به حرکت درآوردن پرده گوش می گردد.

تفاوت اصوات:

صداهای اطراف ما را می توان بر اساس دو فاکتور زیر تقسیم بندی کرد:

فرکانس صوت:

هرچه فرکانس جسمی که مرتعش می شود بیشتر باشد، (سریعتر حرکت کند و مرتعش شود)، مولکولهای هوا با سرعت بیشتری تغیر مکان می دهند، لذا صدایی که به گوش می رسد صدای زیر تری خواهد بود. اگر تعداد نوسانات در واحد ثانیه کم باشد، صدا بصورت بم به گوش خواهد رسید.